SOTIJA (fr. sottie, od reči „sot“ — luda, budala) — 1. Komični rod fr. srednjovekovnog pozorišta koji se najčešće prikazivao kao predigra -> misterijama i -> moralitetima. Sastojao se iz niza lakrdijaških prizora koji su često imali karakter satirične kritike crkve i velikaša. Predstavljali su ih glumci obučeni u karakteristični kostim lude. Zasnovana na ideji da je ceo svet „carstvo luda”, s. se služi prividno zbrkanim govorom tobože umno poremećenih ljudi, čime se vešto prikriva zajedljiva kritika, katkad i na račun najviših dostojanstvenika. Tako, npr., jedna od najpoznatijih s. Knez ludaka od P. Grengoara ima karakter političke kritike pape Julija II.
— 2. Naziv za ona prozna dela u kojima neobavezno ruho izmišljene priče ima alegorijski karakter kritike na teme iz filosofije, morala, društvenog, političkog ili umetničkog života. Takve su najpoznatije s. A. Žida, Močvare, Podrumi Vatikana itd. U nas je Đ. Jovanović s. nazvao svoju satiru Plati pa nosi, a u novije vreme isti naziv za svoja dramska dela upotrebljava i B. Pekić (Na belom, ludom kamenu).Lit.: L. C. Porter, La farce et la
sottie, 1959.
S.V. Slobodan Vitanović
